۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ – مطالعهای که در نشریه Open Forum Infectious Diseases منتشر شده است، نشان داد که سندرم متابولیک با ۹۰٪ افزایش خطر ابتلا به عفونت کلستریدیوم دیفیسیل (CDI) همراه است؛ در حالی که چاقی و دیابت نوع ۲، هر کدام خطر ابتلا را بیش از ۱۰٪ افزایش میدهند. در میان این عوامل خطر، دیابت نوع ۲ با بیشترین ریسکِ بروز عوارض شدید، از جمله سپتیسمی (عفونت خون) و بستری شدن در بخش مراقبتهای ویژه (ICU) مرتبط بود؛ در حالی که چاقی درجه ۳ (موربید) در مقایسه با چاقی درجه ۱ و ۲، بالاترین خطر را برای پیامدهای شدید عفونت CDIداشت. این یافتهها بر اهمیت شناسایی اختلالات متابولیک به عنوان عوامل کلیدی خطر برای ابتلا به CDIو عوارض آن تأکید میکند.
عفونت کلستریدیوم دیفیسیل (CDI) یکی از علل اصلی اسهال ناشی از مصرف آنتیبیوتیک در ایالات متحده است. دیسبیوز (اختلال در تعادل) روده و التهاب مزمن، از عوامل اصلی در آسیبپذیری و شدت عفونت CDIمحسوب میشوند. سندرم متابولیک (MetS) - که با چاقی مرکزی، هایپرتریگلیسریدمی (بالا بودن تریگلیسرید)، پایین بودن کلسترول HDL، فشار خون بالا و دیابت نوع ۲ تعریف میشود - به طور فزایندهای در سراسر جهان شایع شده است و ویژگی بارز آن، ناهنجاریهای ایمنی مزمن و تغییر در میکروبیوتای روده است. این ویژگیهای پاتوفیزیولوژیک ممکن است با مکانیسمهایی که افراد را مستعد ابتلا به CDIو عوارض آن میکند، همپوشانی داشته باشند.
محققان با استفاده از یک پایگاه داده بزرگ از پروندههای الکترونیک سلامت که ۱۰۲ سازمان مراقبتهای بهداشتی را در بر میگرفت، ارتباط بین شرایط متابولیک (سندرم متابولیک، چاقی و دیابت نوع ۲) و خطر تشخیص CDIو پیامدهای بالینی شدید را بررسی کردند. افراد دارای تشخیص هر یک از این شرایط متابولیک با گروههای کنترلِ مطابقتیافته مقایسه شدند.
هر سه وضعیت متابولیک با افزایش خطر تشخیص CDIهمراه بودند. قویترین ارتباط در بیماران مبتلا به سندرم متابولیک (نسبت شانس [OR] برابر با ۱.۹۴) مشاهده شد و پس از آن به ترتیب چاقی ( ORبرابر با ۱.۱۴) و دیابت نوع ۲ (OR برابر با ۱.۱۱) قرار داشتند. تأثیر اختلالات متابولیک بر شدت عفونت CDIبر اساس نوع هر بیماری متفاوت بود. بیماران مبتلا به سندرم متابولیک و چاقی، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سپتیسمی، لکوسیتوز (افزایش گلبولهای سفید) و نوتروفیلی قرار داشتند و احتمال نیاز به بستری در ICUدر آنها بیشتر بود؛ با این حال، این بیماران خطر کمتری برای هیپوآلبومینمی، بازگشت مجدد عفونت (recurrent CDI) و مرگومیر ناشی از هر علت داشتند. در مقابل، بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ شانس بیشتری برای ابتلا به تمامی عوارض مرتبط با CDIداشتند.
سندرم متابولیک، چاقی و دیابت نوع ۲ همگی با افزایش احتمال تشخیص CDIمرتبط بودند. با این حال، تأثیر آنها بر شدت عفونت CDIبسته به نوع بیماری متفاوت بود؛ بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ با بیشترین خطر برای پیامدهای نامطلوب، از جمله سپتیسمی، بستری در ICU، بازگشت مجدد عفونت و مرگومیر مواجه بودند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/metabolic-syndrome-and-diabetes-increase-risk-of-severe-c-difficile-infection-suggests-study-177083